Athyglisverður pistill eftir Jón Þór Pétursson birtist í Kistunni í seinasta mánuði með titilinn "Moggablogg — skilyrðing tjáningar":

Bloggvæðingin dró nefnilega úr slagkrafti [Mbl.is] til að stjórna mestmegnis þeim umræðum sem miðlað var í þjóðfélaginu en nú hafa þeir tekið í hnakkadrambið á ótömdum bloggurum og unnið þá til fylgis við sig með von um fimm mínútna frægðarljóma. Og hver treystir sér til þess að hafna slíku tilboði í heimi sem byggir á voninni um vera með, vera gjaldgengur.

Ég rakst ekki á pistlinn fyrr en í dag annars hefði ég tengt á hann fyrr. Var reyndar að lesa annan pistil, "Spunó.blog.is" eftir Ármann Jakobsson sem einnig er vert að benda á.

Helstu spunameistarar Íslands eru illa dulbúnir agentar Framsóknarflokksins og þeir eru „vinsælustu bloggararnir“ samkvæmt tölum frá Morgunblaðinu. Líklega er það af þeim sökum að þeir skrifa jafnan eins og hinir einu réttu handhafar almenningsálitsins. Hins vegar má færa rök fyrir því að skrif þeirra séu vinsæl á sama hátt og fréttir um Önnu Nicole Smith eru vinsælar.

Í morgun þegar ég var að vekja krakkana og koma þeim í skólan spurði ég sex ára dóttur mína hvort hún vildi kornflex eins og bróðir sinn eða jógúrt í morgunmat. "Hvorugt", svaraði hún, "ég vil fá þennan morgunmat sem lætur mann passa í fötin sín." Með þessum orðum átti hún við Kellogs Special K.

Ég veit eiginlega ekki hvað mér á að finnast um þetta. Ég gerði mér enga grein fyrir að tíðar auglýsingar um hversu gott Special K morgunkornið væri fyrir línurnar gætu vakið athygli barns.